هر آن کو زدانش برد توشه ای       جهانی است بنشسته در گوشه ای

    من اهل جنوبم، جایی که همیشه آفتاب درآسمان نظاره گر است، اهل گرما و شرجی، جایی که من اسمشو بهترین زمین خدا می نامم. اون وقتها وقتی دلم می گرفت و دوری از خانواده ام اذیتم می کرد بعد از دانشگاه می رفتم  کنار دریای زیبای خلیج فارس تا مثل همیشه صدای موجها که به کناره ساحل می خورد آرومم کنه، بعد از اون هر چه غم و غصه داشتم از یادم می رفت.

   واقعاً دریا چقدر آرامش دهنده است. ولی سالهاست که به خاطر مهاجرت خانواده ام به تهران از تمام آنچه که دوست داشتم دورم، برای همین با خاطره های زیبام از جنوب شب و روزم رو می گذرونم.

من از تبار مردم رنج کشیده بوشهرم .